Η φετινή κυνηγετική χρονιά στην Κύπρο

Ως κυνηγός, γνωρίζω πολύ καλά ότι η φετινή κυνηγετική χρονιά στην Κύπρο άφησε πίσω της έντονο προβληματισμό. Για χιλιάδες κυνηγούς στην Κύπρο, το κυνήγι δεν είναι μια απλή δραστηριότητα. Είναι κομμάτι της ζωής τους, της επαφής με την ύπαιθρο, της παράδοσης και της ευθύνης απέναντι στη φύση. Γι’ αυτό και η συζήτηση για το κυνήγι στην Κύπρο πρέπει να γίνεται με γνώση, σοβαρότητα και πραγματική κατανόηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κυνηγετικός κόσμος.

 

Απολογισμός της φετινής κυνηγετικής χρονιάς στην Κύπρο

Η φετινή κυνηγετική χρονιά στην Κύπρο άφησε και πάλι αίσθημα απογοήτευσης στους περισσότερους κυνηγούς. Η εικόνα του θηράματος, ιδιαίτερα στο ενδημικό θήραμα, δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες. Η ξηρασία, η πίεση από θηρευτές αλλά και οι αδυναμίες στη διαχείριση του θηράματος ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο τη δυσαρέσκεια.

Για τη Λεμεσό, η κατάσταση ήταν ακόμη πιο δύσκολη, αφού η μεγάλη πυρκαγιά του περασμένου καλοκαιριού επιβάρυνε επιπρόσθετα περιοχές με κυνηγετικό ενδιαφέρον. Όμως ο όποιος απολογισμός δεν έχει αξία αν μείνει μόνο στη διαπίστωση της απογοήτευσης. Το ζητούμενο είναι να οδηγήσει σε συγκεκριμένες εισηγήσεις και σε πιο ουσιαστική διεκδίκηση από την πολιτεία, ακόμη και μέσα από το επίπεδο της Βουλής.

 

Διαχείριση θηράματος

Η διαχείριση του θηράματος είναι ίσως το πιο βασικό ζήτημα για το μέλλον του κυνηγίου στην Κύπρο. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με γενικές προσεγγίσεις. Συνεπώς χρειάζεται στοχευμένη πολιτική, με βάση τα χαρακτηριστικά κάθε θηράματος και τις πραγματικές συνθήκες κάθε περιοχής. Στη δική μου εκτίμηση, η περισσότερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στη διαχείριση του λαγού και του περδικιού.

Πέρδικα

Η φετινή εικόνα της πέρδικας ήταν απογοητευτική σε πολλές περιοχές. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζονται συγκεκριμένες παρεμβάσεις και όχι γενικές διαπιστώσεις.

  • Στοχευμένος εμπλουτισμός με ετήσιο σχέδιο

Η απελευθέρωση περδικιών δεν πρέπει να γίνεται χωρίς προηγούμενο προγραμματισμό. Οι απελευθερώσεις πρέπει να γίνονται μόνο στις κατάλληλες περιοχές, στη σωστή εποχή και με ξεκάθαρο σχεδιασμό.

  • Βελτίωση του βιότοπου πριν από κάθε απελευθέρωση

Η πιο σημαντική προϋπόθεση για τις απελευθερώσεις περδικιών είναι η προετοιμασία του βιότοπου που θα απελευθερωθούν. Η ύπαρξη κάλυψης, νερού, τροφής αλλά και η προστασία της περιοχής πρέπει να προηγούνται κάθε εμπλουτισμού. Ιδανικά θα πρέπει να προηγούνται δράσεις ελέγχου του πληθυσμού της αλεπούς αλλά και των κορακοειδών.

  • Αξιολόγηση του αποτελέσματος

Παράλληλα με τα πιο πάνω η κάθε απελευθέρωση θηράματος θα πρέπει ακολουθείται από συνεχή αξιολόγηση. Δεν αρκεί να ανακοινώνεται πόσα πουλιά απελευθερώθηκαν. Πρέπει να καταγράφεται τι απέδωσε και τι όχι, ώστε να υπάρχει σοβαρή διαχείριση και όχι διαχείριση εντυπώσεων.

Λαγός

Ο λαγός χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση. Η εικόνα του δεν ήταν ίδια παντού, γι’ αυτό και η διαχείρισή του δεν μπορεί να είναι οριζόντια.

  • Καταγραφή πληθυσμών ανά περιοχή

Οι αποφάσεις πρέπει να βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα και όχι σε γενικές εντυπώσεις. Δεν μπορούν να εφαρμόζονται κοινά μέτρα οριζόντια σε όλες τις περιοχές. Θα πρέπει να προηγείται μελέτη της κάθε περιοχής για συλλογή όσο το δυνατό περισσότερων πληροφοριών.

  • Βελτίωση βιότοπου και μείωση πιέσεων

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο λαγός δέχεται πίεση καθ` όλη τη διάρκεια του έτους. Η πίεση μπορεί να προέρχεται από το κυνήγι, το λαθροκυνήγι, την αλεπού, τα κορακοειδή ακόμα και από τα εκπαιδευτικά των σκύλων εκεί και όπου αυτά γίνονται ασύδοτα. Η προστασία του λαγού περνά πρώτα από τον ίδιο τον βιότοπο και από καλύτερες συνθήκες επιβίωσης. Για αυτό το λόγο οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν δράσεις που αφενός μεν να αφαιρούν πίεση από το λαγό για μεγάλα χρονικά διαστήματα και αφετέρου δε να προσφέρει σε αυτόν τα βασικά για επιβίωση (νερό, τροφή, δράσεις ελέγχου της αλεπούς και των κορακοειδών κ.α.)

  • Απελευθερώσεις λαγών

Πολλές συζητήσεις γίνονται για τις απελευθερώσεις λαγών. Δεν είμαι εναντίον των απελευθερώσεων λαγών. Είμαι όμως εξ αυτών που δεν πιστεύουν ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αποκλειστικά με απελευθερώσεις. Για τον λαγό, η σωστή πολιτική είναι πρώτα η προστασία του φυσικού πληθυσμού και όχι πρόχειρες λύσεις που δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στη ρίζα του.

 

Διαχείριση αλεπούς και κορακοειδών

Αν θέλουμε πραγματική βελτίωση στην εικόνα του θηράματος, τότε πρέπει να αντιμετωπιστεί πιο σοβαρά η πίεση στο θήραμα από την αλεπού και τα κορακοειδή. Αυτό είναι ένα ζήτημα που οι κυνηγοί το γνωρίζουν πολύ καλά και το συζητούν εδώ και χρόνια.

  • Οργανωμένο σχέδιο διαχείρισης

Η πολιτεία πρέπει να εφαρμόσει μόνιμο και νόμιμο σχέδιο δράσης, όχι αποσπασματικές κινήσεις. Η έκταση της Κύπρου είναι μικρή και δεν μπορούν να αφεθούν θηρευτές χωρίς φυσικό εχθρό ανεξέλεγκτοι στη φύση. Αυτό θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημία και σταδιακή εξαφάνιση όχι μόνο του λαγού αλλά και πολλών άλλων ζώων.

  • Στοχευμένες παρεμβάσεις στις προβληματικές περιοχές

Η διαχείριση της αλεπούς και των κορακοειδών θα πρέπει να γίνεται όλο το χρόνο. η πίεση που ασκούν στα θηράματα είναι συνεχόμενη και μόνο μέσα από συνεχείς δράσεις ελέγχου του πληθυσμού μπορεί να υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα μέτρα θα πρέπει να εφαρμόζονται εκεί όπου υπάρχει πραγματική πίεση στο θήραμα.

  • Έλεγχος αποτελεσματικότητας

Όπως και οποιαδήποτε άλλη δράση δεν πρέπει να γίνεται στα τυφλά. Κάθε μέτρο πρέπει να αξιολογείται στην πράξη, ώστε να φαίνεται αν μειώνει όντως την πίεση πάνω στην πέρδικα και στον λαγό κρατώντας έτσι ισορροπίες στη φύση.

 

Λαθροθηρία

Η λαθροθηρία είναι από τα σοβαρότερα προβλήματα για το κυνήγι στην Κύπρο. Δεν βλάπτει μόνο το θήραμα. Αδικεί τον νόμιμο κυνηγό που πληρώνει ανελλιπώς την άδεια κυνηγίου ενώ  αποδυναμώνει κάθε σοβαρή προσπάθεια διαχείρισης και δημιουργεί αίσθημα αδικίας.

  • Ουσιαστικοί έλεγχοι στις σωστές περιοχές και περιόδους

Ο έλεγχος της λαθροθηρίας θα πρέπει να είναι συνεχής. 12 μήνες το χρόνο 24 ώρες το 24ωρο. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Η άποψη μου είναι ότι μόνο μέσα από την τεχνολογία μπορεί να επιτευχθεί σημαντικό αποτέλεσμα στον εντοπισμό της παρανομίας. Πέραν του εντοπισμού θεωρώ ότι θα πρέπει να ξεκινήσουμε να βλέπουμε και ποινές φυλάκισης καθώς και μέτρα όπως η δήμευση όπλων και οχημάτων που εμπλέκονται σε περιστατικά λαθροθηρίας.

  • Αυστηρή εφαρμογή της νομοθεσίας

Η εφαρμογή της νομοθεσίας δεν πρέπει να μένει μόνο πάνω στους ώμους των θηροφυλάκων. Η επανασύσταση του Ουλαμού Πάταξης της Λαθροθηρίας είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Ουλαμός έχει μεγαλύτερη ευχέρεια δράσης και διαχρονικά έφερε αποτελέσματα στην πάταξη της λαθροθηρίας. Παρόλα αυτά υπάρχουν σοβαρά περιθώρια βελτίωσης της δράσης του. Η εισήγηση μου είναι η περαιτέρω ενίσχυση του, τόσο με προσωπικό αλλά ειδικά με σύγχρονα μέσα τεχνολογίας (drones, κάμερες κλπ) και η εντονότερη δραστηριοποίηση του.

 

Η φετινή κυνηγετική χρονιά στην Κύπρο επιβεβαίωσε ξανά ότι τα προβλήματα είναι γνωστά και οι ανάγκες συγκεκριμένες. Αυτό που χρειάζεται είναι σοβαρός σχεδιασμός, σταθερή πολιτική βούληση και ουσιαστική διεκδίκηση από την πολιτεία. Οι κυνηγοί δεν ζητούν προχειρότητα ούτε εύκολες υποσχέσεις. Ζητούν σχέδιο, δικαιοσύνη και αποφάσεις που να στηρίζονται στην πραγματικότητα. Ως κυνηγός, γνωρίζω ότι αυτά τα ζητήματα δεν λύνονται με λόγια. Χρειάζονται επιμονή, γνώση και δυνατή φωνή στη Βουλή, που να μπορεί να παρεμβαίνει, να ελέγχει και να διεκδικεί αποτελεσματικά.